กู่แก้ว
 

ตั้งอยู่ที่ตำบลดอนช้าง เป็นศาสนสถานเขมรขนาดเล็กสร้างขึ้นตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 18 ใน พุทธศาสนานิกายมหายาน ประกอบด้วย "บรรณาลัย"(ห้องสมุด) และองค์ปรางค์ประธาน ภายในกำแพง แก้ว ส่วนนอกกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มี "บาราย" (สระน้ำ)ก่อด้วยศิลาแลง ระหว่างการ บูรณะพบศิลาจารึกสลักเป็นภาษาสันสกฤตกล่าวถึงพระประสงค์ ของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ในการสร้าง ศาสนสถานเพื่อเป็นทั้งที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา และรักษาโรคภัยไข้เจ็บ แก่ประชาชนด้วยเรียก ว่า"อโรคยาศาล" นอกจากนั้นยังพบรูปสลัก หินทรายพระโพธิสัตว์ พระนารายณ์ทรงครุฑ และพรหมทรง กระบือ