จังหวัดบุรีรัมย์
ตั้งอยู่ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง
หรืออีสานตอนล่าง
มีเนื้อที่ประมาณ 10,321.885 ตร.กม.
อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ
ทางรถยนต์ประมาณ 410 กม.
และทางรถไฟ ประมาณ 376 กม.
บุรีรัมย์เป็นเมืองแห่งความรื่นรมย์ตามความหมายของชื่อเมือง
เป็นเมืองที่น่าอยู่อาศัยสำหรับคนในท้องถิ่น
และเป็นเมืองที่น่ามาเยือนสำหรับคนต่างถิ่น
จังหวัดบุรีรัมย์มากมีไปด้วยปราสาทหินใหญ่น้อย
อันหมายถึง
ความรุ่งเรืองมาแต่อดีต
จากการศึกษาของนักโบราณคดีพบหลักฐานการ
อยู่อาศัยของมนุษย์มาตั้งแต่สมัย
ก่อนประวัติศาสตร์สมัยทวาราวดี
และที่สำคัญที่สุดพบกระจาย
อยู่ทั่วไปในจังหวัดบุรีรัมย์
คือ หลักฐาน
ทางวัฒนธรรมของเขมรโบราณ
ซึ่งมีทั้งปราสาทอิฐและ
ปราสาทหินเป็นจำนวนมากกว่า
60 แห่ง รวมทั้ง
ได้พบแหล่งโบราณคดีที่สำคัญ
คือ เตาเผาภาชนะ ดินเผา
และภาชนะดินเผาแบบที่เรียกว่า
"เครื่องถ้วย เขมร"
ซึ่งกำหนดอายุได้ประมาณ
พุทธศตวรรษที่ 15-18 อยู่ทั่วไป
หลังจากสมัยของวัฒนธรรมขอมหรือเขมรโบราณแล้ว
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของบุรีรัมย์
เริ่มมีขึ้นอีก
ครั้งตอนปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา
โดยปรากฏชื่อว่าเป็นเมืองขึ้นของเมืองนครราชสีมา
และปรากฏชื่อต่อมา
ในสมัยกรุงธนบุรี
ถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
บุรีรัมย์มีฐานะเป็นเมืองๆ
หนึ่งจนถึง พ.ศ. 2476
ได้มีการจัด
ระเบียบราชการบริหารส่วนภูมิภาคใหม่
จึงได้ชื่อเป็นจังหวัดบุรีรัมย์
มาจนถึงปัจจุบันนี้