แต่ก่อนที่จะมีการโรยตัวจากสถาน ที่จริง นักท่องเที่ยวทุกคนต้องได้รับฟังคำบรรยายเกี่ยวกับอุปกรณ์ และฝึกซ้อมการโรยตัวอย่างถูกต้อง ปลอดภัย รวมทั้งมี การแนะนำวิธีการต่าง ๆ ซึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับการโรยตัวก็คือ ความไม่ประมาท

                     การโรยตัวจากผาก็มีทฤษฎีคล้าย ๆ กับการปีนผา ที่เหมือนกันคือในเรื่องความระมัดระวัง ความปลอดภัย ทั้งในเรื่อง อุปกรณ์ที่คล้ายกัน แต่ทฤษฎีที่ต่างกันคือเป็นการโรยตัวลงจากหน้าผา แทนที่จะใช้แรงแขนยกน้ำหนักตัวเองขึ้นไปบน ความสูง เป็นการทิ้งน้ำหนักลงบนขาทั้งสองเพื่อลงสู่พื้นที่ราบเบื้องล่าง 

                   การฝึกก่อนลงสนามจริง เริ่มจากจุดสาธิตที่สูงจากพื้นประมาณ 4 เมตร แผ่นไม้เอียงลาดจากพื้นจุดสาธิตมายังพื้นดิน เบื้องล่างคือผาจำลองที่ให้ผู้ฝึกทดลองโรยตัวลงมา อุปกรณ์พื้นฐานของการโรยตัว คือสายรัดสะโพก (Harness) คารา ไบเนอร์ (Carabiner) หรือสแนป ลิงก์ (Snap Link) อุปกรณ์ที่ใช้ในการผ่อนเชือก (Descender) ถุงมือ และหมวก กันน็อก  เจ้าหน้าที่จะทำการอธิบายการใช้งานของอุปกรณ์เบื้องต้น เริ่มจากสายรัดสะโพกที่รับน้ำหนักได้ 2 ตัน มีลักษณะ เหมือนกางเกงที่มีเพียงขอบเอวและขอบขา มีสายโยงขอบเอว และขอบขาไว้ด้วยกันอยู่ด้านหน้าและด้านหลังมาสวม โดย หันด้านที่มีห่วงตรงกลางขอบเอวไว้ด้านหน้า ห่วงนี้มีไว้สำหรับเกี่ยวคาราไบเนอร์ ซึ่งก็คือห่วงอะลูมิเนียมที่หมุนปิดและ เปิดได้  
             รูปร่างของคาราไบเนอร์มีหลายแบบ แล้วแต่การใช้งาน สำหรับการโรยตัวใช้คาราไบเนอร์รูปตัวดี ส่วนอุปกรณ์ สำคัญคือ Descender ซึ่งเป็นอะลูมิเนียมที่มีคันโยกดึงเข้า และกางออกได้เหมือนกรรไกรเกี่ยวเข้ากับคาราไบเนอร์ กางออกเป็นรูปกากบาท ยกเชือกพิเศษสำหรับการโรยตัวที่ผูกเป็นเงื่อนเลขแปดอาระบิค อยู่บนคานไม้และทิ้งชายยาวลงบน พื้น พันเข้าไปในห่วงของ Descender เป็นรูปตัวเอสแล้วกดล็อกให้สนิท 
             การฝึกโรยตัวเริ่มจากยืนบนขอบพื้นสาธิต กางฝ่าเท้ากดอยู่ตรงขอบพื้น หันหลังให้แผ่นผาจำลอง และอยู่ในท่าโรยตัว คือ มือข้างที่ถนัดกำเชือกหลวม ๆ เคลื่อนมือผ่านเชือกไปหยุดที่สะโพกเพื่อลดแรงดึง เชือกจะตึงคาดสะโพกด้านนั้นไว้ อีกมือหนึ่งกำ Descender ซึ่งอยู่ด้านหน้า ค่อย ๆ เอนตัวให้เชือกตึง  

                  "หลักเกณฑ์สำคัญง่าย ๆ ของการโรยตัว คือ กาง กว้าง ตึง" คือขาต้องกาง กว้าง และตึง เข่าไม่งอ กดคันโยกที่ Descender เพื่อให้ห่วงไหลผ่านเชือกได้สะดวก คลายมือที่กำเชือกตรงสะโพกให้ไหลผ่านได้ พร้อม ๆ กับก้าวถอยหลัง ลงไปบนพื้นลาดเอียงทีละก้าวอย่างมั่นคง โดยลำตัวเกือบตั้งฉากกับพื้นเอียงลาด 

                   วิธีหยุด คือ ยกคันโยกขึ้น มือข้างหนึ่งอยู่ที่ตรงสะโพกรูดเชือกขึ้นมาที่ Descender แล้วพันเป็นรูปตัวเอ็กซ์ พันลอดใต้ คันโยกขึ้นมาอีกที กดคันโยกลง  อีกกิจกรรมหนึ่งที่น่าสนใจที่จะได้จากการฝึกโรยตัวคือ การทิ้งตัวลงไปตามลวดสลิงที่ขึงให้ลาดลงไปเป็นระยะทาง 100 เมตร เรียกว่า "ผางามลอยฟ้า" โดยถอด Descender ออก ยืนบนขั้นบันได เกี่ยวตัวล็อกของอุปกรณ์สำหรับทิ้งตัว เข้ากับคาราไบเนอร์เพื่อให้ยึดตัวไว้ มือจับแฮนด์ แขนเหยียดตรง เอนตัวเหยียดขาไปข้างหน้าให้เป็นแนวระนาบ เมื่อพร้อม เจ้าหน้าที่ประจำรอกก็ยกเบรกขึ้น ปล่อยให้ลวดสลิงที่พันไว้รอบรอกนั้นคลายออกอย่างรวดเร็ว น้ำหนักตัวจะค่อย ๆ ดึงตัว ลงไป จนถึงจุดหนึ่ง เมื่อคานที่จับไปกระทบสปริงเบรคปลายทาง ตัวก็จะห้อยอยู่จนเจ้าหน้าที่เอาบันไดมาให้เหยียบแล้ว คลายล็อกคาราไบเนอร์ออกจากอุปกรณ์ทิ้งตัว  

             เมื่อนักท่องเที่ยวได้ผ่านการฝึกจากสนามสาธิตแล้ว ก็เป็นการลงสนามจริง เส้นทางโรยตัวของบ้านผางามจะถูกแยก เป็นเส้นทางโรยตัว 3 สาย คือ เส้นทางอะเมซิ่ง 2 3 และ 4 ตามลำดับความยาก ซึ่งจริง ๆ แล้วมีการจัดไว้ 5 เส้นทางใน ตอนแรก แต่ตัด 2 เส้นทางที่ง่ายเกินไปและยากเกินไปออก 

                   การโรยตัวจริงจะมีพี่เลี้ยงประกบคนต่อคน ตรวจอุปกรณ์ว่าปลอดภัย 100 เปอร์เซ็นต์แล้ว จึงจะเริ่มการโรยตัวตาม หลักที่ได้ฝึกมา มีเจ้าหน้าที่อีกคนด้านล่างคอยเฝ้ามองดูคนโรยตัวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งจะเป็นคนควบคุมการหยุดและการโรย ตัวของคนนั้น โดยกระตุกปลายเชือกเพื่อเป็นสัญญานให้หยุดพัก เส้นทางโรยตัวทั้งหมดเป็นระยะทางประมาณ 80 เมตร จากหัวน้ำตกลงมายังแอ่งน้ำ เมื่อถึงจุดหมายแล้วก็ปลดล็อกคาราไบเนอร์ออก ใช้เวลารวมทั้งหมดประมาณครึ่งชั่วโมง 

      การเดินทาง จากกรุงเทพใช้ทางหลวงหมายเลข 1 ไปเข้าทางหลวงหมายเลข 305 (ถนนสายรังสิต-องครักษ์) ถึง จังหวัดนครนายกแล้วให้เข้าทางหลวงหมายเลข 33 เข้าปราจีนบุรี ผ่านอำเภอประจันตคามไปถึงสี่แยกกบินทร์บุรี เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 304 ผ่านอำเภอนาดี ที่ทำการอุทยานแห่งชาติทับลานและขับรถขึ้นเขาไปอีกประมาณ 2 กิโลเมตร จะเห็นป้ายบ้านผางาม เลี้ยวขวาอีกประมาณ 500 เมตร ถึงบ้านผางาม